Από τις υποσχέσεις στην άρνηση: τι έμεινε από τον διάλογο του 2023;

Η φωτογραφία τραβήχτηκε πριν από δύο χρόνια, όταν η Κίνηση Πολιτών Λυκόβρυσης διοργάνωσε εκδήλωση διαλόγου με τους τότε υποψήφιους δημάρχους. Ο Μάριος Ψυχάλης αποδέχθηκε πρόθυμα την πρόσκληση, μίλησε στους πολίτες και μοίρασε υποσχέσεις. Σήμερα όμως, όχι μόνο εγκαθιστά βιομηχανία στην περιοχή τους, αλλά και αρνείται κάθε διάλογο μαζί τους. Στο δημοτικό συμβούλιο, ο εκπρόσωπος της Κίνησης Πολιτών, Χρήστος Παπαδιαμάντης, απευθύνει επανειλημμένα ερωτήματα προς τον Δήμαρχο, ενώ ο Δήμαρχος του απαντά «δεν κάνω διάλογο μαζί σου»

Πόσο χρήσιμος ήταν λοιπόν εκείνος ο «διάλογος» που διοργάνωσε το 2023 η Κίνηση Πολιτών Λυκόβρυσης; 

Για τον Ψυχάλη, αναμφίβολα πολύ: του έδωσε μια ακόμη ευκαιρία να μοιράσει χαμόγελα και να καλλιεργήσει προσδοκίες. 

Για τους κατοίκους όμως, η χρησιμότητα αποδείχτηκε απατηλή. Και εκείνο που έγραψε στην ανακοίνωσή της μετά τον «διάλογο» η Κίνηση Πολιτών, πως … «για μία ακόμη φορά αναδείχτηκε η αξία του διαλόγου», σήμερα προκαλεί γέλιο.

Αυτό που ίσως δεν κατανόησε έγκαιρα η Κίνηση Πολιτών είναι ότι προεκλογικά, οι υποψήφιοι μπορούν να υποσχεθούν τα πάντα. Ο διάλογος δεν είναι εγγύηση αλήθειας, αλλά εργαλείο ελέγχου και μετεκλογικής λογοδοσίας. Η πραγματική του αξία εξαρτάται από το πόσο συστηματικά οι πολίτες καταγράφουν τις δεσμεύσεις και τις χρησιμοποιούν αργότερα για να υπενθυμίσουν, να πιέσουν και να ξεμπροστιάσουν όποιον αθετεί τον λόγο του.

Και εδώ προκύπτουν εύλογα ερωτήματα:

Κρατήθηκαν τότε πρακτικά ή βίντεο; Υπήρξε έστω μία γραπτή ή δημόσια δέσμευση ότι ο υποψήφιος θα επανέλθει, μετά την εκλογή του, στον ίδιο χώρο για να δώσει εξηγήσεις; Αν όχι, τότε σήμερα οι πολίτες βρίσκονται χωρίς τα αναγκαία εργαλεία λογοδοσίας.

Το μάθημα είναι σαφές: οι προεκλογικές συζητήσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται όχι ως στιγμιαίες ακροάσεις υποσχέσεων, αλλά ως ευκαιρίες δέσμευσης και κατοχύρωσης αποδείξεων. Μόνο έτσι μπορούν να γίνουν πραγματικά χρήσιμες για τους πολίτες.