1. Όχι στις «διαχειριστικές λογικές»
Η φράση του Γρηγόρη Λέων «όχι στις διαχειριστικές λογικές» είναι ένας κομψός αλλά σαφής τρόπος για να δηλώσει πως απορρίπτει το μοντέλο διοίκησης που ταυτίζεται με τη στασιμότητα. Με ευγένεια, ασκεί κριτική στην προχειρότητα του «άντε κάτι να κάνουμε για να φαίνεται ότι κάναμε».
Στην Αυτοδιοίκηση, η «διαχείριση» παρουσιάζεται συχνά ως αρετή. Στην πράξη όμως, λειτουργεί πολλές φορές ως άλλοθι για την αποφυγή ουσιαστικών αποφάσεων. Η απλή διαχείριση της καθημερινότητας δεν αλλάζει την πόλη, απλώς τη συντηρεί. Και η συντήρηση, όταν γίνεται χωρίς όραμα, οδηγεί αναπόφευκτα στην επανάληψη των ίδιων, τετριμμένων επιλογών.
Το ίδιο ισχύει και στον πολιτισμό. Η «διαχείρισή» του δεν έχει κανένα νόημα αν δεν συνοδεύεται από ποιότητα, έμπνευση και ουσιαστικό περιεχόμενο. Εκδηλώσεις χωρίς ταυτότητα και έργα χωρίς προοπτική δεν αποτελούν πολιτική – αποτελούν απλώς καταγραφή παρουσίας.
Η διαχειριστική λογική του «άντε να γίνει ένα έργο» αποκαλύπτει τελικά ανικανότητα. Γιατί το ερώτημα δεν είναι αν έγινε κάτι, αλλά πόσο αξίζει αυτό που έγινε. Ένα ακόμη μπάλωμα δεν είναι έργο, είναι αναβολή του προβλήματος.
Η δήλωση ότι «η πόλη δεν αλλάζει με διαχειριστικές λογικές» υπενθυμίζει το αυτονόητο: καμία πόλη δεν προχώρησε μπροστά επειδή απλώς συντηρούσε το υπάρχον. Οι πόλεις αλλάζουν όταν κάποιοι τολμούν να συγκρουστούν με το βολικό, τα κατεστημένα συμφέροντα, και να αναλάβουν πολιτικό κόστος.
2. Όχι στα «προσωποκεντρικά σχήματα»
Η αναφορά στα «προσωποκεντρικά σχήματα» αποτελεί μια δεύτερη, εξίσου σαφή πολιτική αιχμή. Πρόκειται για καθαρή απόρριψη του μοντέλου του one man show και των παρατάξεων που υπάρχουν για να υπηρετούν ένα και μόνο πρόσωπο.
Χωρίς να κατονομάζει, το μήνυμα είναι ευδιάκριτο. Η πολιτική δεν μπορεί να ασκείται ως ατομικό εγχείρημα ούτε ως προσωπικό όχημα προβολής.
Χωρίς να κατονομάζει, το μήνυμα είναι ευδιάκριτο. Η πολιτική δεν μπορεί να ασκείται ως ατομικό εγχείρημα ούτε ως προσωπικό όχημα προβολής.
3. Συλλογικότητα, συγκρότηση και σύγκρουση: διπλό μήνυμα
Η φράση «η πόλη αλλάζει με συλλογικότητα, πολιτική συνείδηση, συγκρότηση και σύγκρουση» έχει δύο επίπεδα ανάγνωσης.
Σε πρώτο επίπεδο, περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αλλάξει μια πόλη.
Σε δεύτερο επίπεδο, απευθύνεται ευθέως στο εσωτερικό της παράταξης. Οι λέξεις «συλλογικότητα», «συγκρότηση» και «πολιτική συνείδηση» δεν είναι τυχαίες. Οριοθετούν μια οργανωμένη πολιτική δύναμη με κοινή γραμμή, πειθαρχία και σαφή προσανατολισμό. Το μήνυμα προς τα στελέχη είναι ξεκάθαρο: η παράταξη δεν είναι προσωπικό σκαλοπάτι κανενός.
Με αυτή την έννοια, η δήλωση λειτουργεί αποτρεπτικά για προσωπικές ατζέντες και μοναχικές διαδρομές. Όχι με τιμωρητική λογική, αλλά με πολιτική σαφήνεια: η αλλαγή δεν παράγεται ατομικά. Όποιος επιλέγει να κινηθεί μόνος του, παύει να είναι φορέας συλλογικής πολιτικής δύναμης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η λέξη «σύγκρουση». Δηλώνει ότι η αλλαγή απαιτεί ρήξη με κατεστημένα, συμφέροντα και πρακτικές που αναπαράγουν τη στασιμότητα. Όποιος δεν αντέχει τη σύγκρουση, δεν μπορεί να είναι φορέας αλλαγής.
Η φράση «η πόλη αλλάζει με συλλογικότητα, πολιτική συνείδηση, συγκρότηση και σύγκρουση» έχει δύο επίπεδα ανάγνωσης.
Σε πρώτο επίπεδο, περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αλλάξει μια πόλη.
Σε δεύτερο επίπεδο, απευθύνεται ευθέως στο εσωτερικό της παράταξης. Οι λέξεις «συλλογικότητα», «συγκρότηση» και «πολιτική συνείδηση» δεν είναι τυχαίες. Οριοθετούν μια οργανωμένη πολιτική δύναμη με κοινή γραμμή, πειθαρχία και σαφή προσανατολισμό. Το μήνυμα προς τα στελέχη είναι ξεκάθαρο: η παράταξη δεν είναι προσωπικό σκαλοπάτι κανενός.
Με αυτή την έννοια, η δήλωση λειτουργεί αποτρεπτικά για προσωπικές ατζέντες και μοναχικές διαδρομές. Όχι με τιμωρητική λογική, αλλά με πολιτική σαφήνεια: η αλλαγή δεν παράγεται ατομικά. Όποιος επιλέγει να κινηθεί μόνος του, παύει να είναι φορέας συλλογικής πολιτικής δύναμης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η λέξη «σύγκρουση». Δηλώνει ότι η αλλαγή απαιτεί ρήξη με κατεστημένα, συμφέροντα και πρακτικές που αναπαράγουν τη στασιμότητα. Όποιος δεν αντέχει τη σύγκρουση, δεν μπορεί να είναι φορέας αλλαγής.
4. Πολιτική δύναμη, όχι επικοινωνιακό σχήμα
Η καταληκτική φράση «η παράταξή μας είναι πολιτική δύναμη, όχι επικοινωνιακό σχήμα» συμπυκνώνει το συνολικό μήνυμα. Πρόκειται για ξεκάθαρη δήλωση ταυτότητας: η «Λυκόβρυση Πεύκη Μαζί» είναι πολιτική δύναμη που δεν επενδύει σε επικοινωνιακά τεχνάσματα, πρόσωπα-βιτρίνες και ευκαιριακές συμμαχίες.
Το "όχι επικοινωνιακό σχήμα" απευθύνεται και στους πολίτες τους κουρασμένους από κιτς φιέστες, φθηνά σκηνοθετημένες φωτογραφίες και βίντεο, που αποτελούν επικοινωνιακή διαχείριση χωρίς ουσία. Σε μια εποχή που η εικόνα συχνά υποκαθιστά την πολιτική, η δήλωση αυτή λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η αλλαγή δεν είναι θέμα προβολής, αλλά περιεχομένου και σύγκρουσης.
Η καταληκτική φράση «η παράταξή μας είναι πολιτική δύναμη, όχι επικοινωνιακό σχήμα» συμπυκνώνει το συνολικό μήνυμα. Πρόκειται για ξεκάθαρη δήλωση ταυτότητας: η «Λυκόβρυση Πεύκη Μαζί» είναι πολιτική δύναμη που δεν επενδύει σε επικοινωνιακά τεχνάσματα, πρόσωπα-βιτρίνες και ευκαιριακές συμμαχίες.
Το "όχι επικοινωνιακό σχήμα" απευθύνεται και στους πολίτες τους κουρασμένους από κιτς φιέστες, φθηνά σκηνοθετημένες φωτογραφίες και βίντεο, που αποτελούν επικοινωνιακή διαχείριση χωρίς ουσία. Σε μια εποχή που η εικόνα συχνά υποκαθιστά την πολιτική, η δήλωση αυτή λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η αλλαγή δεν είναι θέμα προβολής, αλλά περιεχομένου και σύγκρουσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου