Μια πολιτική σύγκριση: Μάριος Ψυχάλης και Γρηγόρης Λέων

Ένα από τα σοβαρότερα μειονεκτήματα του δημάρχου Ψυχάλη είναι η εμφανής έλλειψη ενσυναίσθησης. Η αδυναμία του να κατανοήσει τα συναισθήματα των δημοτών, να αφουγκραστεί το κοινωνικό κλίμα και να δει την πραγματικότητα μέσα από τα μάτια της τοπικής κοινωνίας. Χαρακτηριστικό και πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η παρουσία του στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του Α.Ο. Πεύκης, την περασμένη Κυριακή. Πρόκειται για μια ημέρα βαριά φορτισμένη συναισθηματικά. Η χώρα μόλις είχε αποχαιρετήσει τις εργάτριες που σκοτώθηκαν στη Βιολάντα, καθώς και τα επτά άτυχα παιδιά του ΠΑΟΚ που έχασαν τη ζωή τους στον ασφαλτόδρομο της Ρουμανίας.

Σε μια τέτοια συγκυρία, ένας δήμαρχος με στοιχειώδη ενσυναίσθηση θα ζητούσε την αναβολή της εκδήλωσης για μεταγενέστερη ημερομηνία.

Αντίθετα, ο κ. Ψυχάλης επέλεξε να δώσει το «παρών», επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά την ανάγκη του για δημόσια προβολή: φωτογραφίες, παρουσία μπροστά σε παιδιά και γονείς και –αναπόφευκτα– προεκλογικός λόγος.

Εδώ, δεν κρίνουμε μια εκδήλωση, αλλά τη χρονική της επιλογή. Η πολιτική ωριμότητα φαίνεται ακριβώς σε αυτές τις στιγμές.

Ας συγκρίνουμε αυτή τη στάση με τη στάση του επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Γρηγόρη Λέων, ο οποίος αντιλήφθηκε άμεσα το πένθιμο κλίμα των ημερών – το ίδιο ακριβώς κλίμα που βίωναν οι δημότες – και έκρινε ότι δεν ήταν κατάλληλη στιγμή για γιορτές. Για τον λόγο αυτό ανακοίνωσε ότι δεν θα παραστεί στην κοπή πίτας του Α.Ο. Πεύκης.

Η επιλογή αυτή δεν αναδεικνύει μόνο χαρακτήρα. Αναδεικνύει πολιτική ευφυΐα και κατανόηση της κοινωνίας. Έναν πολιτικό που συντονίζεται με την κοινότητα, δεν την αγνοεί.

Αντίθετα, ο Μάριος Ψυχάλης δείχνει συστηματικά ανίκανος να ευθυγραμμιστεί με το κοινό αίσθημα. Πολιτικά κρινόμενος, η επίδοσή του μένει ξεκάθαρα κάτω από τη βάση.

Ένα δεύτερο ενδεικτικό παράδειγμα είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζεται η Τσικνοπέμπτη. Πρόκειται για μια κατεξοχήν λαϊκή ημέρα, συνδεδεμένη με γλέντι, κοινωνικότητα και συμμετοχή. Κι όμως, ο δήμαρχος, την Τσικνοπέμπτη επιλέγει να διοργανώσει ...φιλοσοφική συζήτηση για τον Ζαν-Ζακ Ρουσσώ!

Βεβαίως η φιλοσοφία πρέπει να έχει χώρο, αλλά όχι εις βάρος του νοήματος μιας αποκριάτικης μέρας.

Η διαφορά μεταξύ Ψυχάλη και Λέων δεν είναι απλώς πολιτική. Είναι διαφορά χαρακτήρων, αντίληψης, νοημοσύνης και –κυρίως– πολιτιστικής οπτικής. Στην ουσία, ανήκουν σε δύο διαφορετικούς πολιτισμούς.

Γιατί πολιτισμός δεν είναι οι εκδηλώσεις.
Πολιτισμός είναι η συνοχή της κοινότητας.

Ο πολιτισμός αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα της λειτουργίας ενός δήμου. Οφείλει να είναι ταυτόχρονα σύγχρονος και παραδοσιακός, αλλά ποτέ εξωπραγματικός. Γίνεται εξωπραγματικός όταν επί δημαρχίας Ψυχάλη η Κυριακή των Βαΐων αντιμετωπίζεται ως ημέρα gala μοντέρνου χορού, η Τσικνοπέμπτη ως ακαδημαϊκό σεμινάριο, και μια ημέρα εθνικού πένθους ως ευκαιρία για εορτασμούς βασιλόπιτας.