Η ΑΛΗΘΕΙΑ : Λογοκρισία στο περιοδικό της Κινηματογραφικής Λέσχης και η σιωπή των προθύμων

Δημοσιεύουμε σήμερα μέρος του αφιερώματος στον Δημήτρη Φωκιανό από το εξαφανισμένο πια, περιοδικό της Κινηματογραφικής Λέσχης Πεύκης. Το κομμάτι που δημοσιεύουμε, είναι μόνο η αρχή από ένα αφιέρωμα τεσσάρων σελίδων που δεν περιείχε ύβρεις, δεν περιείχε αιχμές, δεν περιείχε επιθέσεις. Περιείχε όμως, κάτι πολύ πιο ενοχλητικό για τον δήμαρχο Μάριο Ψυχάλη: την αναγνώριση της προσφοράς του Δημήτρη Φωκιανού. 
Ο γιατρός και τέως δήμαρχος Δημήτρης Φωκιανός παρουσιάζεται στο κείμενο ως ένας άνθρωπος που «είχε κερδίσει την εκτίμηση και τον σεβασμό όλων των Λυκοβρυσιωτών». Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο δήμαρχος εξοργίστηκε με το περιεχόμενο και απαίτησε την απόσυρση όλων των τευχών! Απόσυρση! Σιωπή! Εξαφάνιση!

Το αποτέλεσμα; Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Κινηματογραφικής Λέσχης παραιτήθηκαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απαίτηση του δημάρχου να αποσυρθούν τα τεύχη. 

Τιμούμε όσους από το ΔΣ στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και παραιτήθηκαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Η στάση τους απέδειξε ότι η αξιοπρέπεια δεν διαπραγματεύεται και ότι η ελευθερία της έκφρασης δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο.

Υπάρχουν όμως και εκείνοι που επέλεξαν τη σιωπή. Που έσκυψαν το κεφάλι μπροστά στην πίεση και προτίμησαν την «ηρεμία» από τη σύγκρουση με τον αυταρχισμό. Σήμερα σιωπούν. Και η σιωπή τους δεν είναι ουδέτερη.

Όταν ένας πολιτιστικός φορέας οδηγείται σε απόσυρση έκδοσης επειδή κάποιοι ενοχλήθηκαν από ένα τιμητικό αφιέρωμα, η υποχώρηση δεν είναι απλώς συμβιβασμός — είναι συνενοχή. Κάθε αποδοχή πίεσης, κάθε σιωπηλή συμμόρφωση, τροφοδοτεί τη λογική ότι η εξουσία μπορεί να υπαγορεύει τι γράφεται και τι όχι.

Έτσι γιγαντώνεται ο αυταρχισμός: όχι μόνο από αυτόν που τον ασκεί, αλλά και από όσους τον ανέχονται.