Η στρατηγική αυτή δεν είναι τυχαία.
Το Ιράν γνωρίζει ότι σε μια άμεση, συμβατική σύγκρουση με τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ βρίσκεται σε μειονεκτική θέση. Για τον λόγο αυτό επιδιώκει να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού. Αντί να περιοριστεί σε ένα παραδοσιακό πεδίο μάχης, επιχειρεί να μετατρέψει τη σύγκρουση σε ευρύτερη διεθνή κρίση : μια κρίση που θα επηρεάζει πολλαπλές περιοχές, μέχρι τις θαλάσσιες οδούς που συνδέουν την Ευρώπη με τον Ινδικό Ωκεανό.
Σε τι ελπίζουν;
Η λογική πίσω από αυτή τη στρατηγική είναι απλή αλλά ιδιαίτερα επικίνδυνη: όσο περισσότερο εξαπλώνεται η αστάθεια και όσο περισσότερες χώρες επηρεάζονται από τις συνέπειες του πολέμου — είτε μέσω της ενέργειας, είτε μέσω της ναυσιπλοΐας, είτε μέσω της περιφερειακής ασφάλειας — τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να ασκηθεί διεθνής πίεση προς την Ουάσιγκτον για τερματισμό της στρατιωτικής εκστρατείας.
Με άλλα λόγια, η Τεχεράνη επιχειρεί να μετατρέψει μια σύγκρουση σε πρόβλημα ολόκληρου του κόσμου.
Με άλλα λόγια, η Τεχεράνη επιχειρεί να μετατρέψει μια σύγκρουση σε πρόβλημα ολόκληρου του κόσμου.
Εάν η κρίση αρχίσει να επηρεάζει τις αγορές ενέργειας, τις εμπορικές μεταφορές και τη σταθερότητα ολόκληρων περιοχών, τότε ακόμη και κράτη που δεν εμπλέκονται άμεσα ενδέχεται να πιέσουν για κατάπαυση πυρός και διπλωματική λύση.
Η ιστορία δείχνει ότι οι στρατηγικές που βασίζονται στη διάδοση του χάους έχουν δύο πιθανά αποτελέσματα: είτε εξαναγκάζουν γρήγορα τις μεγάλες δυνάμεις σε διαπραγματεύσεις είτε οδηγούν σε ακόμη πιο επικίνδυνη κλιμάκωση. Στη σημερινή συγκυρία, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιο από τα δύο σενάρια θα επικρατήσει.
Η ιστορία δείχνει ότι οι στρατηγικές που βασίζονται στη διάδοση του χάους έχουν δύο πιθανά αποτελέσματα: είτε εξαναγκάζουν γρήγορα τις μεγάλες δυνάμεις σε διαπραγματεύσεις είτε οδηγούν σε ακόμη πιο επικίνδυνη κλιμάκωση. Στη σημερινή συγκυρία, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποιο από τα δύο σενάρια θα επικρατήσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου