Πριν από λίγες εβδομάδες, ο Light — εκπρόσωπος δηλαδή της «κουλτούρας» που τόσο πρόθυμα υπερασπίζονται οι δύο προαναφερόμενοι αιρετοί — κυκλοφόρησε το νέο του τραγούδι, με τίτλο GKD και με στίχους που εξυμνούν ευθέως τη βία, την επιθετικότητα και την υποτίμηση των ανθρώπων. Δεν πρόκειται εδώ για κάποια «παρεξηγημένη τέχνη», αλλά για ένα εμπορικό προϊόν που μετατρέπει τον τραμπουκισμό, τον σεξισμό και τη λογική του υποκόσμου σε πρότυπο για ανήλικους ακροατές.
Κάποιοι από τους στίχους αυτού του νέου "καλλιτεχνικού επιτεύγματος", είναι :
Ο Light δεν παίζει, γαμάει και δέρνει
βγάζει φράγκα πιο εύκολα απ' ότι ανασαίνει
Ο Light δεν παίζει, γαμάει και δέρνει
φορτώνει το μουνί και βαράει τον λεγκένη
Τώρα, για το πώς ο Light «βγάζει φράγκα πιο εύκολα απ' ότι ανασαίνει» όπως λέει στο τραγούδι, όλοι αντιλαμβανόμαστε το πως μπορεί και το κάνει.
Για τους αμύητους στην αργκό, σημειώνουμε ακόμα πως ο «λεγκένης» που αναφέρεται στους στίχους, είναι το παιδί για όλα τα θελήματα στις φυλακές. Κατ' επέκταση, λεγκένης είναι ο καθένας που υποκύπτει στα θελήματα του Light.
Ο Light δεν παίζει, γαμάει και δέρνει
βγάζει φράγκα πιο εύκολα απ' ότι ανασαίνει
Ο Light δεν παίζει, γαμάει και δέρνει
φορτώνει το μουνί και βαράει τον λεγκένη
Τώρα, για το πώς ο Light «βγάζει φράγκα πιο εύκολα απ' ότι ανασαίνει» όπως λέει στο τραγούδι, όλοι αντιλαμβανόμαστε το πως μπορεί και το κάνει.
Για τους αμύητους στην αργκό, σημειώνουμε ακόμα πως ο «λεγκένης» που αναφέρεται στους στίχους, είναι το παιδί για όλα τα θελήματα στις φυλακές. Κατ' επέκταση, λεγκένης είναι ο καθένας που υποκύπτει στα θελήματα του Light.
Το πραγματικά ανησυχητικό, ωστόσο, δεν είναι η ύπαρξη τέτοιων τραγουδιών.
Σε μια ελεύθερη κοινωνία, ο καθένας κρίνεται για όσα παράγει.
Το ανησυχητικό είναι όταν αιρετοί εκπρόσωποι ενός Δήμου επιλέγουν να τα νομιμοποιούν πολιτικά και πολιτισμικά, προσφέροντας δημόσιους χώρους και δημόσια στήριξη σε ένα περιεχόμενο που κανονικοποιεί τη βία, τον σεξισμό και την κουλτούρα των ναρκωτικών.
Και ας μη γελιόμαστε, οι νέοι επηρεάζονται. Όταν ένας καλλιτέχνης όπως ο Light συγκεντρώνει πάνω από ένα εκατομμύριο μηνιαίους ακροατές στις ψηφιακές πλατφόρμες, η επιρροή του στις μικρές ηλικίες είναι δεδομένη. Το γεγονός ότι πρότυπα αυτού του τύπου κυριαρχούν σήμερα περισσότερο από κορυφαίους δημιουργούς του ελληνικού πολιτισμού, θα έπρεπε να προβληματίζει σοβαρά κάθε υπεύθυνο πολίτη.
Το πρόβλημα της τοξικής trap κουλτούρας που εισβάλλει ολοένα και περισσότερο στις συνειδήσεις των παιδιών μας είναι πολύ σοβαρότερο από όσα συζητούνται συνήθως στα δημοτικά συμβούλια περί πεζοδρομίων, παρτεριών και έργων βιτρίνας.
Και εδώ ακριβώς ανακύπτει και η ευθύνη της αντιπολίτευσης αλλά και της Ένωσης Γονέων Πεύκης Λυκόβρυσης.
Και ας μη γελιόμαστε, οι νέοι επηρεάζονται. Όταν ένας καλλιτέχνης όπως ο Light συγκεντρώνει πάνω από ένα εκατομμύριο μηνιαίους ακροατές στις ψηφιακές πλατφόρμες, η επιρροή του στις μικρές ηλικίες είναι δεδομένη. Το γεγονός ότι πρότυπα αυτού του τύπου κυριαρχούν σήμερα περισσότερο από κορυφαίους δημιουργούς του ελληνικού πολιτισμού, θα έπρεπε να προβληματίζει σοβαρά κάθε υπεύθυνο πολίτη.
Το πρόβλημα της τοξικής trap κουλτούρας που εισβάλλει ολοένα και περισσότερο στις συνειδήσεις των παιδιών μας είναι πολύ σοβαρότερο από όσα συζητούνται συνήθως στα δημοτικά συμβούλια περί πεζοδρομίων, παρτεριών και έργων βιτρίνας.
Και εδώ ακριβώς ανακύπτει και η ευθύνη της αντιπολίτευσης αλλά και της Ένωσης Γονέων Πεύκης Λυκόβρυσης.
Για την Ένωση Γονέων, έχουμε να πούμε ότι δεν είναι τόσο η "Χρήση της Οθόνης" όσο το τι δείχνει η Οθόνη του κομπιούτερ, που επηρεάζει τα παιδιά. Και όταν αυτή η Οθόνη δείχνει "καλλιτέχνες" σαν τον Light, και το βίντεο που επέτρεψε ο δήμαρχος να γυριστεί στο Ηλιακό Χωριό, τότε μας συγχωρείτε αλλά έχετε μεγάλη ευθύνη, αν δεν παίρνετε θέση. Πέρα από τους χαριεντισμούς με τον δήμαρχο, θα πρέπει να κάνετε άμεσα εκδηλώσεις ενημέρωσης για τον ρόλο της τραπ.
Επίσης, ο ρόλος της αντιπολίτευσης δεν είναι μόνο να ασκεί τεχνική κριτική για έργα και διαγωνισμούς, αλλά και να παρεμβαίνει όταν τίθενται σοβαρά ζητήματα κοινωνικού και πολιτισμικού προσανατολισμού. Όταν ένας Δήμος εμφανίζεται να δίνει χώρο και έμμεση νομιμοποίηση σε πρότυπα βίας και παρακμής, η σιωπή δεν μπορεί να θεωρείται ουδετερότητα.
Γι’ αυτό προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι, πέρα από μεμονωμένες φωνές, δεν ακούστηκε ουσιαστική αντίδραση από τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης. Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, η κοινωνία δικαιούται καθαρές θέσεις και όχι αμήχανη σιωπή.
Επίσης, ο ρόλος της αντιπολίτευσης δεν είναι μόνο να ασκεί τεχνική κριτική για έργα και διαγωνισμούς, αλλά και να παρεμβαίνει όταν τίθενται σοβαρά ζητήματα κοινωνικού και πολιτισμικού προσανατολισμού. Όταν ένας Δήμος εμφανίζεται να δίνει χώρο και έμμεση νομιμοποίηση σε πρότυπα βίας και παρακμής, η σιωπή δεν μπορεί να θεωρείται ουδετερότητα.
Γι’ αυτό προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι, πέρα από μεμονωμένες φωνές, δεν ακούστηκε ουσιαστική αντίδραση από τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης. Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, η κοινωνία δικαιούται καθαρές θέσεις και όχι αμήχανη σιωπή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου