Διάβασε για να διαβάσεις : Εαρινές σκέψεις, άλλες ευχάριστες, άλλες δυσάρεστες

• Ο Ναπολέων κατέκτησε σχεδόν όλη την Ευρώπη και κατέληξε εξόριστος σε ένα μικρό νησί στον Ατλαντικό. Ο Ίκαρος πέταξε πιο ψηλά απ’ όσο άντεχαν τα φτερά του και η πτώση του έγινε αιώνιο μάθημα αλαζονείας. Η κορυφή αγαπά τη συνέπεια, όχι την έπαρση. Γι’ αυτό μια συμβουλή προς όλους : «βήμα με βήμα ανέβα». Να θυμάσαι από πού ξεκίνησες, ποιοι ήταν δίπλα σου, και ποια διαδρομή πάτησες για να φτάσεις εκεί πάνω. Γιατί όταν έρθει η στιγμή — και πάντα έρχεται — που θα δεις την Αλεξάνδρεια να φεύγει, να μπορείς να ξαναβρείς τα χνάρια σου και να μη χαθείς μέσα στα σκοτεινά  σοκάκια.

• «Να επαληθεύουμε πριν πιστέψουμε και να σκεφτόμαστε πριν κοινοποιήσουμε», δήλωσε η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζώρτζια Μελόνι με αφορμή deepfake εικόνα που τη δείχνει με εσώρουχα στο κρεβάτι.
Αλλά αφού η εικόνα την δείχνει κουκλάρα, δεν έχασε την ευκαιρία και ...την κοινοποίησε! Κάπως έτσι μπαίνουμε σε μια νέα εποχή, όπου δεν θα ρωτάμε μόνο «είναι αληθινό;», αλλά και «ναι, αλλά… με κολακεύει;».

• Ο Αλέξης Τσίπρας υπόσχεται τώρα μείωση έως και 40% στους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος. Στις υποσχέσεις, παραμένει σταθερά… πρωταθλητής. Γιατί όσοι τον θυμούνται πριν πάρει την εξουσία, θυμούνται και τις υποσχέσεις του για «δωρεάν ρεύμα σε 300.000 φτωχά νοικοκυριά». Προεκλογικά για αυτόν ήταν όλα φωτεινά. Μετεκλογικά, όμως, έπεσε γενικός. Και κάπου εκεί γεννήθηκε η πιο διάσημη πολιτική κωλοτούμπα της Μεταπολίτευσης.

• Υπάρχει αλήθεια σχέδιο του Μάριου Ψυχάλη, με κωδικό όνομα "τυρί στη φάκα", να εμφανίσει τον Λέων, περίπου ως ακατάλληλο να έχει στήριξη από τη ΝΔ; Δεν ξέρω… όπως θα έλεγε και ο φίλτατος Ιωάννης «λέω κάποιες σκέψεις μου, ίσως να είμαι καχύποπτος». Πάντως, στα πάντα μπερδεύεται και τους πάντες μπερδεύει ο Μάριος. Κρυφά και φανερά.

• Το φρούτο του πάθους είναι πεντανόστιμο, αλλά σε κάποιες μορφές του μπορεί να περιέχει κυάνιο. Γι αυτό θέλει προσοχή, τι φρούτο σου πουλάει ο κάθε μανάβης, τι φρούτο σου βάζουν να φας σε ένα δείπνο, όπως και τι φρούτο είναι ο καθένας που σε πλησιάζει για να σου υποσχεθεί κάτι.

• Άνοιξε η 72η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς και αξίζει να την επισκεφτείτε! Σήμερα, Πέμπτη 7 Μαΐου, στις 20:00, η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς γεμίζει μουσικές, χρώματα και χορούς από κάθε γωνιά της Ελλάδας.

• Έφυγε από τη ζωή ο θρυλικός παπα-Τσάκαλος. Ο γιος του, αποχαιρετώντας τον, έγραψε λόγια που αποτυπώνουν μια ολόκληρη ζωή αξιοπρέπειας και αγώνα: «Έζησε όπως ήθελε. Όρθιος, δυνατός, περήφανος». Ο παπα-Τσάκαλος ήταν μια μορφή που πίστευε στον Θεό των αδύναμων, των φτωχών και των καταπιεσμένων. Από εκείνους τους ανθρώπους που αφήνουν πίσω τους όχι μόνο μνήμη, αλλά και αποτύπωμα ψυχής.

• Πέθανε χθες και ο Σταύρος Τσώχος, μια σπουδαία μορφή της αθλητικής δημοσιογραφίας. Μέσα από το «ΦΩΣ», αλλά και αργότερα από τις τηλεοπτικές μεταδόσεις του, γαλούχησε γενιές φιλάθλων και έδωσε τη δική του ξεχωριστή χροιά στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ήταν από εκείνες τις φωνές που δεν περιέγραφαν απλώς έναν αγώνα — σε έκαναν να τον ζεις.

• Η πρώτη απαίτηση της πολιτικής είναι η υπομονή.
Στην πολιτική δεν κερδίζει ο πιο θορυβώδης, κερδίζει εκείνος που αντέχει περισσότερο. Η πολιτική είναι μαραθώνιος, όχι κατοστάρι. Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ πέρασε χρόνια στο περιθώριο πριν γίνει ο ηγέτης. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έφυγε, επέστρεψε και ξανακαθόρισε την πορεία της χώρας. Ο Νέλσον Μαντέλα έμεινε 27 χρόνια φυλακισμένος και βγήκε όχι για να εκδικηθεί, αλλά για να κυβερνήσει. Αυτές οι διαδρομές δεν χτίστηκαν με εντυπωσιακά σπριντ, αλλά με αντοχή, επιμονή και ψυχραιμία. Η χελώνα στην πολιτική συχνά νικάει γιατί δεν παρασύρεται από τον ενθουσιασμό και την έπαρση του λαγού. Και πολλές φορές, εκείνοι που γελούσαν μαζί της στην αρχή, είναι οι ίδιοι που στο τέλος τη χειροκροτούν, βλέποντάς την να περνά πρώτη τη γραμμή του τερματισμού.

• Όμως και η χελώνα πρέπει να προσέχει κάτι πολύ σημαντικό: να μη μπερδέψει την υπομονή με τη στασιμότητα. Γιατί άλλο να προχωράς αργά και σταθερά κι άλλο να μένεις ακίνητος πιστεύοντας πως «ο χρόνος δουλεύει για σένα». Στην πολιτική — όπως και στη ζωή — αν μείνεις πολύ καιρό αδρανής, κινδυνεύεις. 
Η ιστορία έχει και τέτοια παραδείγματα. Πολιτικοί που είχαν εμπειρία, βάθος και αντοχή, αλλά άργησαν να καταλάβουν ότι άλλαξε η εποχή, άλλαξε η κοινωνία, άλλαξε ο τρόπος που επικοινωνεί ο κόσμος. Και τελικά, ενώ άντεξαν πολλά, δεν άντεξαν το πιο δύσκολο: την αλλαγή. Η χελώνα λοιπόν κερδίζει όταν έχει υπομονή, επιμονή και κατεύθυνση. Αν όμως επαναπαυτεί στην αργή της σοφία, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να τη βρουν όλοι εκεί που ξεκίνησε.

• Εν κατακλείδι : «Η αγάπη για την πολιτική όλα τα υπομένει!». Και πράγματι, αν υπάρχει ένα πάθος που αντέχει ήττες, προδοσίες, “μαχαιρώματα” και ατελείωτες κωλοτούμπες, αυτό είναι η πολιτική. 
Το μικρόφωνο, το χειροκρότημα, η αίσθηση ότι επηρεάζεις εξελίξεις… δύσκολα ξεχνιούνται. 
Η αγάπη για την πολιτική όλα τα υπομένει: και την ήττα, και τη γελοιοποίηση, και την «κωλοτούμπα», αρκεί να υπάρχει πάντα μια μικρή ελπίδα επιστροφής στο προσκήνιο.