Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: άλλο ο πολιτισμός και άλλο η διασκέδαση. Τα πανηγύρια, τα λαϊκά γλέντια και οι βραδιές με φαγητό, ποτό και χορό έχουν τη δική τους αξία ως μορφές ψυχαγωγίας και κοινωνικής συνεύρεσης. Κανείς δεν τα απαξιώνει. Όμως δεν μπορούν να αποτελούν το βασικό περιεχόμενο της πολιτιστικής πολιτικής ενός Δήμου. Αν ίσχυε αυτή η λογική, τότε κάθε μπουζουξίδικο, κάθε ταβέρνα με ζωντανή μουσική και κάθε κέντρο διασκέδασης θα έπρεπε να θεωρείται... πολιτιστικός οργανισμός.
Ο πολιτισμός δεν εξαντλείται στο «να περάσουμε καλά». Είναι παιδεία, δημιουργία, αισθητική καλλιέργεια, ιστορική μνήμη, θέατρο, λογοτεχνία, ποιοτική μουσική, εικαστικές τέχνες, εκπαιδευτικές δράσεις και ουσιαστική ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Αυτή είναι η αποστολή ενός σύγχρονου Δήμου και όχι η διοργάνωση εκδηλώσεων που θα μπορούσαν να πραγματοποιούνται οποιοδήποτε βράδυ σε ένα κέντρο διασκέδασης.
Ένα πραγματικό φεστιβάλ πολιτισμού δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα επί δημαρχίας Μάριου Ψυχάλη.
Το πρόβλημα δεν είναι η Χαρά Βέρρα. Το πρόβλημα είναι η αντίληψη του δημάρχου ότι ο πολιτισμός αρχίζει και τελειώνει σε ένα γλέντι.
Ένας Δήμος κρίνεται από το πολιτιστικό του όραμα. Και τέτοιο όραμα, δυστυχώς ο Μάριος Ψυχάλης φαίνεται πως δεν έχει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου