Είπαν τα Κάλαντα του Λαζάρου στον Δήμαρχο

Ο Σύλλογος Ηπειρωτών Λυκόβρυσης επισκέφθηκε χθες το δήμαρχο Μάριο Ψυχάλη και είπε τα Κάλαντα του Λαζάρου. Φορώντας ωραίες παραδοσιακές στολές και χτυπώντας μεγαλοκούδουνο (για να ξορκίσουν το κακό όπως γίνεται στην Ήπειρο), τραγούδησαν την ανάσταση του φίλου του Χριστού (του θνητού Λαζάρου). Το ωραίο αυτό έθιμο είναι το προανάκρουσμα της επερχόμενης μεγάλης γιορτής της Ανάστασης του Κυρίου.

-Πού ήσουν Λάζαρε; Πού σουν κρυμμένος;
και σ’ εκλαίαμε οι αδερφές σου

-Ήμουνα στο μνήμα κλεισμένος

και στον χάντακα χαντακωμένος

Ο Σύλλογος Ηπειρωτών Λυκόβρυσης, διατηρεί βασικά στοιχεία του εθίμου :

Τα Λαζαρούδια – μικρά ψωμάκια ομοιώματα του σαβανωμένου Λαζάρου που μοιράζονται με προαναστάσιμο συμβολισμό (ένα από αυτά φαίνεται στη φωτο να κρατά η δημοτική σύμβουλος Εμμανουέλα Γεωργακοπούλου)

Τις Λαζαρίνες – κοριτσάκια, ως απαραίτητη γυναικεία παρουσία,  όπως στην Ταφή και την Ανάσταση του Χριστού υπάρχουν οι Μυροφόρες

Το εορταστικό χαρούμενο ντύσιμο και λουλούδια – αφού ο λαός το Λαζαροσάββατο το ονομάζει «πρώτη ανάσταση»


Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, διηγείται γραφικότατα την ιστορία όπου ο Χριστός ανασταίνει τον Λάζαρο, αλλά ο λαός την φέρνει στα δικά του μέτρα, και τη συμπληρώνει βάζοντας στα κάλαντα το αιώνιο ανθρώπινο ερώτημα : Τι υπάρχει μετά τον θάνατο ;


-Πες μας Λάζαρε τι είδες εις τον Άδη που επήγες;

-Είδα φόβους, είδα τρόμους, είδα βάσανα και πόνους

Τα Ευαγγέλια όμως, δεν δίνουν την ίδια απάντηση σε αυτό το ερώτημα.

Τι υπάρχει λοιπόν μετά τον θάνατο;

Η απάντηση που δίνει ο Χριστός στον ληστή στο Σταυρό, είναι :

«Αµην λέγω σοι, σήµερον µετ’ εµού έση εν τω παραδείσω» (Λουκ. 23,43)