Πολλά παράπονα για τη δημοτική συγκοινωνία στην Πεύκη

Μας γράφουν –και δικαίως αγανακτούν– πως το δημοτικό λεωφορείο της Πεύκης έχει χαλάσει και εδώ και πάνω από δύο με τρεις εβδομάδες κανένας καρεκλοκένταυρος δεν έχει φροντίσει να αποκατασταθεί το πρόβλημα. Ένα λεωφορείο που εξυπηρετεί ηλικιωμένους, εργαζόμενους, μαθητές, ανθρώπους χωρίς άλλο μέσο μετακίνησης, παραμένει παροπλισμένο, λες και πρόκειται για πολυτέλεια και όχι για βασική δημοτική υπηρεσία.

Η αδιαφορία της δημοτικής αρχής είναι προκλητική. 

Σε μια εποχή που όλοι μιλούν για βιώσιμη κινητικότητα, κοινωνική πολιτική και στήριξη των ευάλωτων ομάδων, στην πράξη αφήνουν τους πολίτες να ταλαιπωρούνται, να περπατούν χιλιόμετρα ή να πληρώνουν από την τσέπη τους ταξί. Αν αυτό δεν λέγεται απαξίωση του δημόσιου αγαθού, τότε τι είναι;

Το ερώτημα είναι απλό:
Πόσο δύσκολο είναι να επισκευαστεί ένα δημοτικό λεωφορείο;
Πόσος χρόνος χρειάζεται για να δοθεί μια υπεύθυνη απάντηση στους δημότες;
Ή μήπως η σιωπή και η αδράνεια είναι η εύκολη λύση για όσους βολεύονται πίσω από γραφεία και τίτλους;

Η δημοτική συγκοινωνία δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο για προεκλογικά φυλλάδια. Είναι ανάγκη καθημερινή. Και όταν αυτή καταρρέει, αποκαλύπτεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο η έλλειψη σχεδιασμού, ενδιαφέροντος και σεβασμού προς τον πολίτη.

Οι κάτοικοι της Πεύκης δεν ζητούν χάρη. Ζητούν το αυτονόητο: να λειτουργεί μια υπηρεσία για την οποία πληρώνουν. Καλό θα ήταν, λοιπόν, κάποιοι υπεύθυνοι να σηκωθούν από τις καρέκλες τους και να κάνουν τη δουλειά τους. Γιατί η υπομονή εξαντλείται και η αγανάκτηση μεγαλώνει.