Πρόκειται για μια παρέμβαση που ξεπερνά τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και διοίκησης. Ένα κείμενο που αξίζει να διαβαστεί προσεκτικά και να αποτελέσει αφετηρία για προβληματισμό και ουσιαστικό διάλογο.
Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:
Η υπόθεση του οικοπέδου στην οδό Εθνικής Αντιστάσεως 48 στη Πεύκη είναι ένα ζήτημα που αγγίζει τον πυρήνα της ευθύνης κάθε δημοτικής αρχής: την προστασία της δημόσιας υγείας και την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Πρόκειται για έναν ιδιωτικό χώρο, στον οποίο υπήρχε εγκαταλελειμμένο κτίσμα με στέγη από αμίαντο – ένα υλικό αποδεδειγμένα επικίνδυνο για την υγεία. Το γεγονός ότι πρόκειται για ιδιωτικό οικόπεδο καθιστά ακόμη πιο κρίσιμο το πώς και με ποια διαδικασία παρεμβαίνει ο Δήμος, τόσο ως προς τη νομιμότητα όσο και ως προς την τήρηση των κανόνων ασφάλειας.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, είναι σαφές ότι δεν έπρεπε να προηγηθεί καθαρισμός του οικοπέδου. Η διεθνής πρακτική και οι κανόνες ασφάλειας επιβάλλουν πρώτα την ασφαλή απομάκρυνση του αμιάντου από εξειδικευμένο συνεργείο και υπό αυστηρά μέτρα προστασίας, και μόνο στη συνέχεια οποιαδήποτε εργασία καθαρισμού ή κατεδάφισης.
Αντί για αυτό, επιλέχθηκε η αντίστροφη πορεία. Πραγματοποιήθηκαν εργασίες καθαρισμού και καθαιρέσεων σε χώρο όπου υπήρχαν ήδη διασκορπισμένα υπολείμματα αμιάντου, γεγονός που αντικειμενικά αυξάνει τον κίνδυνο διασποράς επικίνδυνων ινών στον αέρα και, κατ’ επέκταση, την έκθεση των κατοίκων. Και μάλιστα από δημοτικούς υπαλλήλους χωρίς μέτρα προστασίας και σε μια περιοχή όπου σε πολύ κοντινή απόσταση λειτουργεί σχολείο. Αυτή και μόνο η ενέργεια έθεσε τους ίδιους τους υπαλλήλους αλλά και όλους τους γύρω κατοίκους σε σοβαρό κίνδυνο.
Την ίδια στιγμή, το έργο κατατμήθηκε σε δύο τμήματα και ανατέθηκε με απευθείας διαδικασίες, με αποτέλεσμα να ανακύπτουν σοβαρά ερωτήματα για τη νομιμότητα και τη διαφάνεια της διαδικασίας. Ιδιαίτερα προβληματική είναι η επιλογή αναδόχου για το πρώτο τμήμα, καθώς – σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία – δεν προκύπτει συνάφεια της επαγγελματικής του δραστηριότητας με το αντικείμενο των εργασιών. Επιπλέον, όπως έχω επισημάνει και το παρελθόν, προκύπτει από τις ημερομηνίες των διοικητικών πράξεων ότι εργασίες καθαρισμού είχαν ήδη πραγματοποιηθεί από δημοτικούς υπαλλήλους πριν από τις επίσημες αναθέσεις, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το τι ακριβώς ανατέθηκε, τι εκτελέστηκε και από ποιον.
Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, στο ίδιο οικόπεδο εντοπίστηκε και οβίδα, γεγονός που από μόνο του αναδεικνύει τον βαθμό επικινδυνότητας και την ανάγκη για ακόμη πιο αυστηρή και εξειδικευμένη διαχείριση. Όταν σε έναν χώρο συνυπάρχουν επικίνδυνα υλικά όπως ο αμίαντος και ευρήματα όπως πολεμικό υλικό, δεν χωρούν προχειρότητες ούτε πειραματισμοί.
Θέλω να γίνει σαφές ότι εδώ δεν πρόκειται για μια μικροπολιτική αντιπαράθεση. Η υπόθεση αφορά την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών, τη νομιμότητα των διαδικασιών και τη σωστή διαχείριση των δημοτικών πόρων.
Οι πολίτες της Λυκόβρυσης – Πεύκης δικαιούνται ξεκάθαρες απαντήσεις. Κυρίως όμως δικαιούνται μια διοίκηση που λειτουργεί με διαφάνεια, με σεβασμό στους κανόνες και – πάνω απ’ όλα – με απόλυτη προτεραιότητα την ασφάλεια και την υγεία της τοπικής κοινωνίας.
Για όλους αυτούς τους λόγους, κατέθεσα ειδική διοικητική προσφυγή, ζητώντας τον πλήρη έλεγχο της νομιμότητας των αποφάσεων και την ακύρωση των σχετικών αναθέσεων.
Η υπόθεση αυτή δεν πρέπει και δεν θα περάσει σιωπηλά μέχρι να ξεχαστεί. Είναι ζήτημα ευθύνης απέναντι στους πολίτες – και ιδιαίτερα απέναντι στα παιδιά μας.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, είναι σαφές ότι δεν έπρεπε να προηγηθεί καθαρισμός του οικοπέδου. Η διεθνής πρακτική και οι κανόνες ασφάλειας επιβάλλουν πρώτα την ασφαλή απομάκρυνση του αμιάντου από εξειδικευμένο συνεργείο και υπό αυστηρά μέτρα προστασίας, και μόνο στη συνέχεια οποιαδήποτε εργασία καθαρισμού ή κατεδάφισης.
Αντί για αυτό, επιλέχθηκε η αντίστροφη πορεία. Πραγματοποιήθηκαν εργασίες καθαρισμού και καθαιρέσεων σε χώρο όπου υπήρχαν ήδη διασκορπισμένα υπολείμματα αμιάντου, γεγονός που αντικειμενικά αυξάνει τον κίνδυνο διασποράς επικίνδυνων ινών στον αέρα και, κατ’ επέκταση, την έκθεση των κατοίκων. Και μάλιστα από δημοτικούς υπαλλήλους χωρίς μέτρα προστασίας και σε μια περιοχή όπου σε πολύ κοντινή απόσταση λειτουργεί σχολείο. Αυτή και μόνο η ενέργεια έθεσε τους ίδιους τους υπαλλήλους αλλά και όλους τους γύρω κατοίκους σε σοβαρό κίνδυνο.
Την ίδια στιγμή, το έργο κατατμήθηκε σε δύο τμήματα και ανατέθηκε με απευθείας διαδικασίες, με αποτέλεσμα να ανακύπτουν σοβαρά ερωτήματα για τη νομιμότητα και τη διαφάνεια της διαδικασίας. Ιδιαίτερα προβληματική είναι η επιλογή αναδόχου για το πρώτο τμήμα, καθώς – σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία – δεν προκύπτει συνάφεια της επαγγελματικής του δραστηριότητας με το αντικείμενο των εργασιών. Επιπλέον, όπως έχω επισημάνει και το παρελθόν, προκύπτει από τις ημερομηνίες των διοικητικών πράξεων ότι εργασίες καθαρισμού είχαν ήδη πραγματοποιηθεί από δημοτικούς υπαλλήλους πριν από τις επίσημες αναθέσεις, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το τι ακριβώς ανατέθηκε, τι εκτελέστηκε και από ποιον.
Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, στο ίδιο οικόπεδο εντοπίστηκε και οβίδα, γεγονός που από μόνο του αναδεικνύει τον βαθμό επικινδυνότητας και την ανάγκη για ακόμη πιο αυστηρή και εξειδικευμένη διαχείριση. Όταν σε έναν χώρο συνυπάρχουν επικίνδυνα υλικά όπως ο αμίαντος και ευρήματα όπως πολεμικό υλικό, δεν χωρούν προχειρότητες ούτε πειραματισμοί.
Θέλω να γίνει σαφές ότι εδώ δεν πρόκειται για μια μικροπολιτική αντιπαράθεση. Η υπόθεση αφορά την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών, τη νομιμότητα των διαδικασιών και τη σωστή διαχείριση των δημοτικών πόρων.
Οι πολίτες της Λυκόβρυσης – Πεύκης δικαιούνται ξεκάθαρες απαντήσεις. Κυρίως όμως δικαιούνται μια διοίκηση που λειτουργεί με διαφάνεια, με σεβασμό στους κανόνες και – πάνω απ’ όλα – με απόλυτη προτεραιότητα την ασφάλεια και την υγεία της τοπικής κοινωνίας.
Για όλους αυτούς τους λόγους, κατέθεσα ειδική διοικητική προσφυγή, ζητώντας τον πλήρη έλεγχο της νομιμότητας των αποφάσεων και την ακύρωση των σχετικών αναθέσεων.
Η υπόθεση αυτή δεν πρέπει και δεν θα περάσει σιωπηλά μέχρι να ξεχαστεί. Είναι ζήτημα ευθύνης απέναντι στους πολίτες – και ιδιαίτερα απέναντι στα παιδιά μας.
Σε άλλο σημείο έγινε ο καθαρισμός, ότι να ναι διευθυνση λέτε εσείς (τουλάχιστον έχετε πετύχει την οδό) και αλλού λένε επίσημα τα ΜΜΕ ότι βρήκαν την οβιδα και την μετέφεραν τα παιδιά. Τώρα ποιος λέει αλήθεια, ποιος κάνει μικροπολιτική και ποιος μπερδεύει τις οδούς ο κόσμος το βλέπει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ γνωστός άγνωστος