Δείτε στο βίντεο την οξύτατη κριτική που άσκησε στον δήμαρχο και τη δημοτική αρχή:
Η αλήθεια είναι απλή και ενοχλητική: ο Δήμος δεν έχει πρόβλημα πόρων — έχει πρόβλημα ικανότητας να τους εξασφαλίσει.
Και όταν δεν μπορείς να φέρεις χρήματα, κάνεις το πιο εύκολο: τα παίρνεις από τους πολίτες.
Αυτό όμως δεν είναι διοίκηση. Είναι μετακύλιση ευθύνης.
Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το συνολικό μοτίβο. Έργα καθυστερούν. Χρηματοδοτημένα σχέδια μένουν πίσω. Ασφαλτοστρώσεις μετατίθενται για το μέλλον, λες και ο χρόνος είναι πολιτικό εργαλείο. Αντί να τρέχουν από την πρώτη μέρα, πάνε να ολοκληρωθούν… λίγο πριν τις επόμενες εκλογές. Όχι γιατί δεν μπορούσαν νωρίτερα — αλλά γιατί έτσι «βολεύει».
Αυτό όμως δεν είναι διοίκηση. Είναι μετακύλιση ευθύνης.
Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το συνολικό μοτίβο. Έργα καθυστερούν. Χρηματοδοτημένα σχέδια μένουν πίσω. Ασφαλτοστρώσεις μετατίθενται για το μέλλον, λες και ο χρόνος είναι πολιτικό εργαλείο. Αντί να τρέχουν από την πρώτη μέρα, πάνε να ολοκληρωθούν… λίγο πριν τις επόμενες εκλογές. Όχι γιατί δεν μπορούσαν νωρίτερα — αλλά γιατί έτσι «βολεύει».
Και μέσα σε όλα αυτά, έρχεται και το νέο τέλος. Σαν να μην έφτανε το προηγούμενο. Σαν να μην πιέζονται ήδη οι πολίτες.
Η μεγαλύτερη παγίδα για κάθε διοίκηση είναι η αυταπάτη. Να πιστεύει ότι τα κάνει όλα σωστά. Να λειτουργεί σαν «Μέγας Ναπολέων» σε έναν μικρό δήμο. Εκεί αρχίζει η κατηφόρα. Γιατί τότε δεν μαθαίνεις, δεν ρωτάς, δεν διορθώνεσαι. Και τελικά, δεν αποδίδεις.
Η αλήθεια είναι σκληρή αλλά καθαρή: ο ρόλος μιας δημοτικής αρχής δεν είναι να επιβάλλει φόρους. Είναι να φέρνει πόρους. Να διαχειρίζεται σωστά. Να προστατεύει τον δημότη.
Το 2028 μπορεί να μοιάζει μακριά, αλλά δεν είναι. Και τότε δεν θα κριθούν οι προθέσεις. Θα κριθούν τα αποτελέσματα.
Μέχρι τότε, η επιλογή είναι ξεκάθαρη: ή θα συνεχιστεί η εύκολη λύση των χαρατσιών, ή θα γίνει αυτό που έπρεπε από την αρχή — σοβαρή, διεκδικητική διοίκηση.
Γιατί οι πολίτες δεν είναι ταμείο. Είναι ο λόγος ύπαρξης του Δήμου.
Η μεγαλύτερη παγίδα για κάθε διοίκηση είναι η αυταπάτη. Να πιστεύει ότι τα κάνει όλα σωστά. Να λειτουργεί σαν «Μέγας Ναπολέων» σε έναν μικρό δήμο. Εκεί αρχίζει η κατηφόρα. Γιατί τότε δεν μαθαίνεις, δεν ρωτάς, δεν διορθώνεσαι. Και τελικά, δεν αποδίδεις.
Η αλήθεια είναι σκληρή αλλά καθαρή: ο ρόλος μιας δημοτικής αρχής δεν είναι να επιβάλλει φόρους. Είναι να φέρνει πόρους. Να διαχειρίζεται σωστά. Να προστατεύει τον δημότη.
Το 2028 μπορεί να μοιάζει μακριά, αλλά δεν είναι. Και τότε δεν θα κριθούν οι προθέσεις. Θα κριθούν τα αποτελέσματα.
Μέχρι τότε, η επιλογή είναι ξεκάθαρη: ή θα συνεχιστεί η εύκολη λύση των χαρατσιών, ή θα γίνει αυτό που έπρεπε από την αρχή — σοβαρή, διεκδικητική διοίκηση.
Γιατί οι πολίτες δεν είναι ταμείο. Είναι ο λόγος ύπαρξης του Δήμου.

Το κλείσιμο του άρθρου θυμίζει Αλέξη, και το τρομερό θα σκίσω τα μνημόνια! Γενικά όλο το άρθρο πάσχει από επιχειρήματα αλλά λέμε τώρα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ γνωστός άγνωστος
Δυο σχόλια. Πρώτον κάντε τον κόπο να τον ρωτήστε εκεί στο Δήμο της Αθήνας στη διοίκηση μπαχαλο Μπακογιάννη που συμμετείχε ως αντιδήμαρχος του τίποτα πόσα εισέπραξαν από το κράτος και αν παραδώσανε κάποιο ολοκληρωμένο έργο. Και δεύτερον δείτε ότι οικόπεδο έχει απομείνει στην πόλη κτίζεται. Η μόνη λύση να σωθούν τα εναπομείναντα δεσμευμένα ακίνητα είναι αυτή η ελάχιστη ανταποδοτική εισφορά των δημοτών, την οποία έχουν υιοθετήσει πολλοί Δήμοι που ενδιαφέρονται να περισώσουν οτιδήποτε αν σώζεται πλέον
ΑπάντησηΔιαγραφή📉 1. Μείωση Γενικών Τελών vs. Αύξηση αλλού.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕνώ πολλοί Δήμοι της Αττικής προχώρησαν σε αυξήσεις δημοτικών τελών για να αντιμετωπίσουν το αυξημένο ενεργειακό κόστος κα το τέλος ταφής, η διοίκηση Ψυχάλη:
* Ψήφισε μείωση 5% στα γενικά τέλη για το 2025.
* Αυτό τοποθετεί τον Δήμο ανάμεσα στους ελάχιστους Δήμους που προχωρούν σε ελαφρύνσεις, καθώς οι περισσότεροι στον Βόρειο Τομέα έχουν διατηρήσει σταθερά ή έχουν αυξήσει τα τέλη τους τα τελευταία έτη.
🌳 2. Το Ειδικό Τέλος ως Επενδυτικό Εργαλείο
Το «ειδικό τέλος» για την απόκτηση κοινόχρηστων χώρων δεν είναι άγνωστο στην αυτοδιοίκηση, αλλά η εφαρμογή του εδώ έχει συγκεκριμένη στόχευση:
* Ανταποδοτικότητα: Σε αντίθεση με γενικούς φόρους, αυτά τα χρήματα «κλειδώνονται» σε ειδικό κωδικό για απαλλοτριώσεις.
* Συγκριτικό Κόστος: Τα 0,50€/τ.μ. ετησίως για ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. σημαίνουν επιβάρυνση ~4€ τον μήνα. Σε σύγκριση με την υπεραξία που δίνει η δημιουργία ενός πάρκου δίπλα σε ένα ακίνητο, το κόστος θεωρείται οριακό.
* Πρόληψη Τσιμεντοποίησης: Άλλοι Δήμοι που δεν είχαν τέτοιο «κουμπαρά» έχασαν οικόπεδα-φιλέτα που έγιναν πολυκατοικίες επειδή δεν είχαν άμεσα διαθέσιμα χρήματα για αποζημιώσεις.
⚖️ 3. Οικονομική Βιωσιμότητα
Ο Μάριος Ψυχάλης έχει αναδείξει με επιστολές του την «οικονομική ασφυξία» των Δήμων.
* Στρατηγική: Αντί να περιμένει παθητικά την κρατική επιχορήγηση (που συχνά αργεί χρόνια), δημιουργεί έναν αυτόνομο μηχανισμό ανάπτυξης.
* Δικαιοσύνη: Η μείωση του 5% καλύπτει τη βασική λειτουργία, ενώ το ειδικό τέλος χρηματοδοτεί την αναβάθμιση.
💡 Το επιχείρημα: Ο δημότης δεν «πληρώνει τη νύφη», αλλά συμμετέχει σε ένα συμμετοχικό σχήμα αναβάθμισης της πόλης. Η μείωση των γενικών τελών αποδεικνύει ότι η διοίκηση ξέρει να κάνει οικονομία, ενώ το ειδικό τέλος δείχνει ότι έχει όραμα για το πράσινο.
Άρα θα πρέπει να τον ευχαριστησουμε κιολας που μας βάζει χέρι στην τσέπη ?????? Ρε τι ειναι αυτα τα κολπα ρε ?????
ΔιαγραφήΔεν είναι «κόλπο», είναι ειλικρίνεια.
ΔιαγραφήΚόλπο θα ήταν να σου κρύβει τις αυξήσεις πίσω από γενικόλογα έξοδα. Εδώ ο Δήμαρχος κάνει κάτι πολύ συγκεκριμένο:
* Μειώνει τα καθημερινά σου έξοδα: Σου κόβει 5% από τα γενικά τέλη (φωτισμός, καθαριότητα). Αυτό είναι κέρδος για την τσέπη σου κάθε μήνα.
* Σου ζητάει να επενδύσεις στην περιουσία σου: Τα 4€ τον μήνα (για 100τμ) δεν πάνε σε μισθούς ή γραφειοκρατία. Πάνε σε έναν κλειδωμένο κουμπαρά για να αγοραστούν οικόπεδα και να γίνουν πάρκα.
Σκέψου το απλά:
1. Προτιμάς να γλιτώσεις 4€ τον μήνα και να δεις άλλη μια πολυκατοικία-θήριο δίπλα στο σπίτι σου;
2. Ή προτιμάς να τα δώσεις για να γίνει εκεί ένα πάρκο που θα ανεβάσει την αξία του σπιτιού σου κατά χιλιάδες ευρώ;
Η διοίκηση Ψυχάλη είναι η πρώτη που δεν περιμένει "θαύματα" από το κράτος αλλά παίρνει την πρωτοβουλία να προστατέψει την πόλη από το τσιμέντο. Αυτό δεν λέγεται "χέρι στην τσέπη", λέγεται σχέδιο για να μην γίνει η Λυκόβρυση και η Πεύκη μια απέραντη τσιμεντούπολη.
Μάριε εσύ εισαι ;
ΔιαγραφήΚρύο κρύο!
Διαγραφή