Δε θα ποστάρω τραγούδι του, ούτε κανένα από τα συγκλονιστικά αποφθέγματά του.
Αν ήταν να είχαμε ακούσει αυτά που έλεγε, θα το είχαμε κάνει ήδη εδώ και χρόνια. Κακά τα ψέματα, ο Χατζιδάκις ή οτιδήποτε το χατζιδακικό δεν κατάφερε να επικρατήσει στη χώρα αυτή, ούτε ως αισθητική, ούτε ως μουσική, ούτε ως φιλοσοφία.
Αν είχε επικρατήσει, θα ήμασταν άλλη χώρα. Δε γίναμε χώρα του Χατζιδάκι. Ούτε ήμασταν κάποτε και ξεγίναμε. Ο Χατζιδάκις υπάρχει και θα υπάρχει πάντα ως εξαίρεση, για να μας θυμίζει τι δεν είμαστε.
Σήμερα θα δείτε πολλά τραγούδια και πολλά κείμενα ανθρώπων, που θα γράφουν για τον Χατζηδάκη, τον Χατζιδάκη ή τον Χατζηδάκι.
Νομίζω ότι ένα από τα πιο γουστόζικα παιχνίδια που έπαιξε σε αυτόν τον λαό ήταν το ίδιο του το όνομα. Διάλεξε μία γραφή που να εκθέτει στους αιώνες των αιώνων όλους εκείνους που «τον λατρεύουν» χωρίς να ξέρουν να γράψουν σωστά ούτε το όνομά του
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου