Ισχυριζόμενος ότι, στην Ελλάδα όποιος θέλει δουλειά τη βρίσκει, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αγνοεί επιδεικτικά τη δομική ανεργία, τους μισθούς πείνας, τις εργασιακές συνθήκες «γαλέρας» σε πολλούς κλάδους και την κοινωνική απομόνωση των ανέργων. Μεταθέτει την ευθύνη για την ανεργία αποκλειστικά στον άνεργο και όχι στις αστοχίες της οικονομικής πολιτικής.
Το «κοινωνικό κράτος» των δύο μηνών: Η πρόταση για περιορισμό του επιδόματος ανεργίας στους δύο μήνες είναι μια κυνική προσέγγιση που αντιμετωπίζει το επίδομα όχι ως δίχτυ ασφαλείας, αλλά ως «επιβράβευση της τεμπελιάς». Σε μια χώρα με υψηλό πληθωρισμό και κόστος ζωής, η πρόταση αυτή λειτουργεί ως εκβιασμός: αναγκάζει τον άνεργο να αποδεχθεί οποιαδήποτε εργασία, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, απλώς για να μην πεινάσει.
Επικοινωνιακή ύβρις: Το γεγονός ότι ο ίδιος επέλεξε να «ανεβάσει» το απόσπασμα στα social media δείχνει μια επικίνδυνη αυτοπεποίθηση. Είναι η επιτομή της πολιτικής επικοινωνίας που, στην προσπάθειά της να δείξει «αποφασιστικότητα», καταλήγει να χλευάζει την αγωνία χιλιάδων πολιτών, αποκαλύπτοντας ένα χάσμα ανάμεσα στο κυβερνητικό επιτελείο και την καθημερινότητα του μέσου Έλληνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου