Εμείς, από την πρώτη στιγμή, πήραμε καθαρή θέση εκφράζοντας αυτό που ένιωθε ο μέσος Έλληνας. Ακόμη και ο απλός ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας, που σπούδασε, μόχθησε για ένα πτυχίο και σήμερα παλεύει να βρει δουλειά και δεν βρίσκει, ή, αν βρει, είναι κακοπληρωμένη και χωρίς προοπτική. Στην υπόθεση Λαζαρίδη, δεν κρίθηκε απλώς ένα πρόσωπο. Κρίθηκε η ανοχή σε πρακτικές που διαβρώνουν την αξιοπιστία ολόκληρου του συστήματος. Εμείς είπαμε τη γνώμη μας χωρίς υπεκφυγές. Όμως, υπήρξαν και εκείνοι που σιώπησαν, που περίμεναν να δουν προς τα πού θα γείρει το κλίμα, που επέλεξαν την ασφάλεια της αποστασιοποίησης αντί της καθαρής στάσης.
Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: η σιωπή δεν εκφράζει την κοινωνία, εκφράζει τους "εκλεκτούς", μια κλειστή ελίτ. Η κοινωνία, αντίθετα, ζητά καθαρές κουβέντες, ευθύνη την ώρα που πρέπει και στάση που δεν αλλάζει ανάλογα με το κλίμα.
Ο Λαζαρίδης λοιπόν παραιτήθηκε, και τη χαριστική βολή έδωσε η Ντόρα Μπακογιάννη. Η παραίτηση, είναι η επιβεβαίωση ότι η πίεση της πραγματικότητας —και της κοινής γνώμης— τελικά επιβάλλεται.
Το ερώτημα είναι αν θα μείνει ως μεμονωμένη «διόρθωση» ή θα αποτελέσει αφετηρία για κάτι ουσιαστικότερο; Για ένα σύστημα χωρίς αδικίες, και όπου το πτυχίο θα έχει πραγματική αξία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου