Η μάχη των εντυπώσεων κερδίζεται (ή χάνεται) στο διαδίκτυο

Όταν τα περισσότερα βασικά στελέχη της ομάδας ενός υποψηφίου αποτυγχάνουν να προβάλουν ακόμα και τις ανακοινώσεις του επικεφαλής τους, δημιουργούνται σοβαρά ερωτήματα για τη συνοχή και την πειθαρχία του συνδυασμού. Μια πολιτική ομάδα που δεν μπορεί να συντονιστεί στη ροή της πληροφορίας στα κοινωνικά δίκτυα, εκπέμπει εικόνα ερασιτεχνισμού. Αν δεν υπάρχει επικοινωνιακός σχεδιασμός για το βασικότερο εργαλείο —τον λόγο του επικεφαλής— είναι αμφίβολο αν υπάρχει στρατηγική για τα υπόλοιπα.

Συχνά, αυτή η «σιωπή» ορισμένων κεντρικών προσώπων υποδηλώνει εσωτερικές τριβές ή μια υποβόσκουσα αποστασιοποίηση κάποιων μελών από τον ίδιο τον υποψήφιο. Εναλλακτικά, μπορεί να αντικατοπτρίζει μια θεμελιώδη έλλειψη κατανόησης, από μέρους τους, για τη δυναμική που ασκεί το διαδίκτυο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

Όταν τα πρόσωπα που θα έπρεπε να αποτελούν την «πρώτη γραμμή» προβολής υποτιμούν τη σημασία των social media ή στερούνται των απαραίτητων δεξιοτήτων, το αποτέλεσμα είναι η απώλεια ενός τεράστιου κομματιού του εκλογικού σώματος που ενημερώνεται αποκλειστικά από εκεί.

Συνεπώς, αν ο συνδυασμός δεν αντιληφθεί άμεσα ότι η επικοινωνία δεν είναι «διακόσμηση» αλλά βασικό εργαλείο πολιτικής επιβίωσης, ο πολιτικός τους αντίπαλος —που επιδεικνύει έντονη και συλλογική ψηφιακή παρουσία— θα κερδίζει κατά κράτος τη μάχη των εντυπώσεων.