Εμείς έχουμε να κάνουμε μια πρόταση στον κ. Βογιατζόγλου: Να παραδώσει τις φωτογραφίες στο αστυνομικό τμήμα, ώστε να εντοπιστούν και να συλληφθούν οι… αχάριστοι! Γιατί, όπως αφήνει να εννοηθεί ο αντιδήμαρχος, μπορεί κάποιος να διαφωνεί με τον δήμαρχο, αλλά να τρώει τα σουβλάκια του και μετά να τον καταγγέλλει; Πάει πολύ!
Ουσιαστικά, το μήνυμα που έρχεται από τον αντιδήμαρχο, μεταφραζόμενο είναι σαφές: Ή θα τρως από τον δήμαρχο ή θα είσαι με τον Γρηγόρη Λέων. Και τα δύο μαζί δεν γίνεται!
Όμως κύριε Βογιατζόγλου …
Στη δημοκρατία, ο πολίτης δεν είναι «πελάτης» που οφείλει ευγνωμοσύνη στον Δήμαρχο επειδή έφαγε ένα σουβλάκι. Ο Δήμαρχος είναι ο διαχειριστής των χρημάτων του πολίτη. Τα σουβλάκια δεν τα πλήρωσε από την τσέπη του, αλλά από τα χρήματα των δημοτών. Ο δημότης έχει κάθε δικαίωμα και να φάει το σουβλάκι και να ασκήσει κριτική αν έπρεπε ή όχι να υπάρχουν ψησταριές μια τέτοια μέρα. Το να ζητάς από κάποιον να «ξεχάσει» την κριτική του λόγω του ότι έφαγε το σουβλάκι, σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζεις το δικαίωμά του να έχει άποψη για το πώς διοικείται ο τόπος του.
Για να σοβαρευτούμε...
Το μήνυμα Βογιατζόγλου καλλιεργεί τον διχασμό. Αντί η διοίκηση να επιδιώκει τη σύνθεση ή να απαντά στην κριτική με επιχειρήματα, επιλέγει να στοχοποιεί τους επικριτές της, παρουσιάζοντάς τους ως «υποκριτές» επειδή τόλμησαν να φάνε ένα σουβλάκι που τελικά δεν το έχει πληρώσει ούτε ο Βογιατζόγλου ούτε ο δήμαρχος αλλά οι δημότες.
Γιατί είναι επικίνδυνο αυτό το μήνυμα; Επειδή κανονικοποιεί την ιδέα ότι η πολιτική κριτική είναι «προδοσία» της παράταξης που προσφέρει το κέρασμα. Αν αυτό το μήνυμα υιοθετηθεί ως επίσημη γραμμή, τότε η αντιπολίτευση θα πρέπει να απομονώνεται πλήρως από κάθε κοινωνική δραστηριότητα για να μην κατηγορηθεί για «υποκρισία». Αυτό οδηγεί σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι δεν μιλάνε μεταξύ τους, δεν συνυπάρχουν και η πολιτική αντιπαράθεση μετατρέπεται σε «πόλεμο συμμοριών» αντί για ανταλλαγή ιδεών για το καλό του Δήμου.
Το μήνυμα Βογιατζόγλου καλλιεργεί τον διχασμό. Αντί η διοίκηση να επιδιώκει τη σύνθεση ή να απαντά στην κριτική με επιχειρήματα, επιλέγει να στοχοποιεί τους επικριτές της, παρουσιάζοντάς τους ως «υποκριτές» επειδή τόλμησαν να φάνε ένα σουβλάκι που τελικά δεν το έχει πληρώσει ούτε ο Βογιατζόγλου ούτε ο δήμαρχος αλλά οι δημότες.
Γιατί είναι επικίνδυνο αυτό το μήνυμα; Επειδή κανονικοποιεί την ιδέα ότι η πολιτική κριτική είναι «προδοσία» της παράταξης που προσφέρει το κέρασμα. Αν αυτό το μήνυμα υιοθετηθεί ως επίσημη γραμμή, τότε η αντιπολίτευση θα πρέπει να απομονώνεται πλήρως από κάθε κοινωνική δραστηριότητα για να μην κατηγορηθεί για «υποκρισία». Αυτό οδηγεί σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι δεν μιλάνε μεταξύ τους, δεν συνυπάρχουν και η πολιτική αντιπαράθεση μετατρέπεται σε «πόλεμο συμμοριών» αντί για ανταλλαγή ιδεών για το καλό του Δήμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου