Ποιος είναι τελικά η "μείζων μειοψηφία";

Σε κάθε Δημοτικό Συμβούλιο, ο δήμαρχος Μάριος Ψυχάλης επιμένει να αποκαλεί την παράταξη του Γρηγόρη Λέων «μείζων μειοψηφία». Ωστόσο, ο πολιτικά και θεσμικά ορθότερος όρος είναι «μείζων αντιπολίτευση», καθώς αποτυπώνει τον ρόλο που έχει μια δημοτική παράταξη μέσα στη δημοκρατική λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου και δεν περιορίζεται σε ένα αριθμητικό χαρακτηρισμό.
Υπάρχει όμως και μια βαθύτερη πολιτική διάσταση. Αν εξετάσει κανείς τα αποτελέσματα της πρώτης Κυριακής των δημοτικών εκλογών, θα διαπιστώσει ότι η πραγματική «μείζων μειοψηφία» είναι η ίδια η δημοτική παράταξη του δημάρχου. Η παράταξη «Δήμος Μπροστά +» κατέγραψε ποσοστό 27,28%, ενώ η παράταξη «Λυκόβρυση Πεύκη Μαζί» του Γρηγόρη Λέων έλαβε 31,16%, αναδεικνυόμενη πρώτη δύναμη.

Η εκλογική επικράτηση του κ. Ψυχάλη στον δεύτερο γύρο δεν αναιρεί αυτό το δεδομένο. Το τελικό αποτέλεσμα προέκυψε από τη συσπείρωση και τη στήριξη ψηφοφόρων και παρατάξεων που είχαν διαφορετική πολιτική αφετηρία στον πρώτο γύρο. Κατά συνέπεια, η πρόσθετη εκλογική δύναμη που οδήγησε στη νίκη δεν μπορεί να θεωρηθεί δύναμη της παράταξης «Δήμος Μπροστά», αλλά προϊόν μιας συγκυριακής συμμαχίας.

Με βάση τα αποτελέσματα της πρώτης Κυριακής, αλλά και την εικόνα που καταγράφεται σήμερα στην τοπική κοινωνία, η παράταξη «Λυκόβρυση Πεύκη Μαζί» εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη αυτοτελή πολιτική δύναμη του Δήμου. Γι’ αυτό και ο χαρακτηρισμός «μείζων αντιπολίτευση» δεν είναι απλώς πιο κομψός. Είναι και πολιτικά ακριβέστερος.

Βεβαίως, όλα αυτά ο δήμαρχος τα γνωρίζει πολύ καλά. Γι' αυτό και καταβάλλει καθημερινά μια εμφανή προσπάθεια να προβάλει έργο και δράσεις, επιδιώκοντας να διευρύνει την πραγματική εκλογική επιρροή της παράταξής του. Η θέση του δημάρχου του προσφέρει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: τη δυνατότητα να εμφανίζεται ως ο πρωταγωνιστής κάθε παρέμβασης που υλοποιείται στον Δήμο, ακόμη και όταν η χρηματοδότηση προέρχεται κατά κύριο λόγο από την Περιφέρεια ή από προγράμματα που δεν αποτελούν αποκλειστικά δικό του επίτευγμα.

Ωστόσο, η συνεχής ανάγκη αυτοπροβολής φαίνεται να έχει ξεπεράσει τα όρια της ενημέρωσης και να έχει περάσει στο πεδίο της πολιτικής προπαγάνδας. Τα αλλεπάλληλα βιντεάκια, οι καθημερινές πανηγυρικές αναρτήσεις και η αδιάκοπη επικοινωνιακή καμπάνια ενδέχεται τελικά να παράγουν το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκεται.

Οι δημότες γνωρίζουν να ξεχωρίζουν την ουσία από την εικόνα. Κρίνουν από την καθημερινότητά τους, από τα προβλήματα που λύνονται και από εκείνα που παραμένουν άλυτα. Και όταν η επικοινωνία υπερβαίνει το ίδιο το έργο, η υπερβολή σημαίνει ανασφάλεια και όχι απόδειξη επιτυχίας.

Η Λυκόβρυση και η Πεύκη δεν έχουν ανάγκη από ένα ατελείωτο προσωπικό ντοκιμαντέρ του δημάρχου. Έχουν ανάγκη από αποτελέσματα. Και οι πολίτες, πολύ περισσότερο απ' όσο φαίνεται να πιστεύει η δημοτική αρχή, διαθέτουν και μνήμη και κρίση. Δεν εντυπωσιάζονται εύκολα από την επανάληψη της ίδιας εικόνας ούτε συγχέουν την επικοινωνία με το ουσιαστικό έργο.