Η ΖΥΣ δεν είναι το πραγματικό πρόβλημα του Δημάρχου

Δεν σας κάνει εντύπωση; Από τη μια ο Δήμαρχος διαφωνεί με τη δημιουργία Ζώνης Υποδοχής Συντελεστή Δόμησης (ΖΥΣ) και ανακοινώνει ««Η Λυκόβρυση δεν αντέχει πρόσθετη δόμηση. Οι κάτοικοι ζουν καθημερινά με την ηχορύπανση και τις επιβαρύνσεις που συνεπάγεται η γειτνίαση με την Εθνική Οδό και τις βιομηχανικές περιοχές». Από την άλλη, είναι νωπές ακόμη οι διαμαρτυρίες με υπογραφές πάνω των 1600 κατοίκων (τις οποίες ο δήμαρχος αγνόησε επιδεικτικα) για τη μεταφορά βιομηχανικής μονάδας στη Λυκόβρυση, στην περιοχή του ΒΙΟΠΑ. Σημειώνουμε ακόμα, ότι αυτή η υπόθεση, δεν έχει κλείσει, ο δήμαρχος δεν έχει παραιτηθεί από το σχέδιο εγατάστασης νέας βιομηχανίας στην περιοχή. Εδώ ακριβώς ανακύπτει μια εμφανής πολιτική αντίφαση που η δημοτική αρχή οφείλει να εξηγήσει. Κατά τη γνώμη μας, ο δήμαρχος αντιδρά στη ΖΥΣ, γιατί πολεοδομικά ορίζεται γύρω από τον άξονα της Εθνικής Οδού, το υφιστάμενο ΒΙΟΠΑ και μέρος της οικιστικής γύρω ζώνης. Και αυτό δεν το θέλει η όποια βιομηχανία έχει σκοπό να εγκατασταθεί εκεί.

Η ΖΥΣ ως «εργαλείο ελέγχου» της περιοχής

Η κυβέρνηση  προτείνει ΖΥΣ στο ΒΙΟΠΑ (στην Εθνική Οδό) αυξάνοντας τον συντελεστή από 1 στο 1,6 εκεί, και από 0,8 στο 1 σε μέρος του οικισμού, δίπλα. Είναι πολύ πιο εύκολο και λογικό για το Υπουργείο να προσθέσει μεγαλύτερο συντελεστή στο ΒΙΟΠΑ, παρά μέσα στον κατοικημένο οικιστικό ιστό. Αυτό όμως,

είναι «κόκκινο πανί» για μια βιομηχανία που θέλει να εγκατασταθεί εκεί. Γιατί;

Αν γίνει ΖΥΣ σε μέρος του οικισμού γύρω από το ΒΙΟΠΑ: Η περιοχή αποκτά «οικιστική προοπτική» (με επιπλέον δόμηση). 

Αυτό ανεβάζει τις αντικειμενικές αξίες, οι εργολάβοι θα χτίσουν περισσότερους ορόφους στα οικόπεδα γύρω από το ΒΙΟΠΑ. Περισσότεροι όροφοι και περισσότερα τετραγωνικά σημαίνουν περισσότερους μόνιμους κατοίκους. Οι κάτοικοι αυτοί είναι οι αυριανοί διαδηλωτές που θα μπλοκάρουν τα φορτηγά της βιομηχανίας.

Μια βιομηχανία μισητή από τους κατοίκους δεν θα ήθελε ποτέ να βρίσκεται σε μια περιοχή που «προορίζεται» για αύξηση δόμησης. Αύξηση δόμησης, σημαίνει αύξηση κατοίκων και αύξηση διαμαρτυριών για τη βιομηχανία. Επίσης, αν η περιοχή γύρω από το ΒΙΟΠΑ γίνει «φιλέτο» με υψηλό συντελεστή, η βιομηχανία δύσκολα θα μπορέσει να εξαγοράσει γειτονικά οικόπεδα για να επεκταθεί, γιατί το κόστος θα είναι απαγορευτικό.

Αν ο Δήμαρχος μπλοκάρει τη ΖΥΣ: «Καθαρίζει» το πεδίο από την οικιστική πίεση. Η περιοχή παραμένει «βιομηχανική» και αραιοκατοικημένη, διευκολύνοντας την εγκατάσταση της μονάδας που ο ίδιος θα μπορούσε να προσελκύσει.

Με λίγα λόγια στην περίπτωση που υπάρξει ενδιαφερόμενη βιομηχανία:

•Η βιομηχανία θέλει να έρθει στη Λυκόβρυση στην περιοχή ΒΙΟΠΑ.
•Ο Δήμαρχος θέλει τη βιομηχανία στο ΒΙΟΠΑ (για λόγους ανάπτυξης/εσόδων/συμφωνιών).
•Και οι δύο δεν θέλουν τη ΖΥΣ (γιατί η ΖΥΣ «χαλάει τη δουλειά»).

Η ρητορική του Δημάρχου κατά της ΖΥΣ είναι ο καλύτερος τρόπος για να δείξει στους κατοίκους ότι «ενδιαφέρεται για την ποιότητα ζωής», ενώ παράλληλα «καθαρίζει» την περιοχή από οικιστικές παρεμβολές που θα εμπόδιζαν την εγκατάσταση βιομηχανίας. Ήτοι: Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.

Συνεπώς, το κύριο πρόβλημα των κατοίκων δεν είναι η ΖΥΣ, αλλά τα σχέδια του δημάρχου για το τι θα κάνει στο ΒΙΟΠΑ. Ο προηγούμενος ενδιαφερόμενος μπορεί να αποσύρθηκε από την εγκατάσταση της βιομηχανίας του στην περιοχή, αλλά ο δήμαρχος δεν φαίνεται να έχει αποσύρει τα σχέδιά του για προσέλκυση άλλου ενδιαφερόμενου.

Το «Σκάκι» του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΤΠΣ)

Εδώ βρίσκεται το σημείο που πρέπει να εστιάσουν οι κάτοικοι της Λυκόβρυσης : Ο Δήμαρχος δεν έχει αποσύρει τα σχέδια για το ΒΙΟΠΑ.
Αν καταφέρει να «φρενάρει» τη ΖΥΣ, θα έχει αποδείξει στον επόμενο ενδιαφερόμενο βιομήχανο ότι «εδώ κάνω κουμάντο εγώ, ορίζω τις χρήσεις γης και μπορώ να σας διασφαλίσω ησυχία από κατοίκους».
Οι κάτοικοι που αντιδρούν στη ΖΥΣ, χωρίς να εστιάζουν στο ΒΙΟΠΑ, γίνονται —άθελά τους— «στρατιώτες» στη στρατηγική του Δημάρχου για να μείνει η περιοχή βιομηχανική.