Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Έξωση Αστέρα Πεύκης: Οι παραδοχές, οι αντιφάσεις και οι δικαιολογίες της δημοτικής αρχής

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε
ότι ο Χρήστος Μπακάλης ασκεί με τρόπο υποδειγματικό τα καθήκοντα του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου. Το δημοκρατικό του ύφος και η θεσμική του στάση έχουν πολλές φορές ξεχωρίσει, ακόμη και σε δύσκολες συζητήσεις. Στην τελευταία συνεδρίαση, μάλιστα, ήταν ο μόνος της δημοτικής αρχής που παραδέχθηκε, έστω και εμμέσως, το λάθος που έγινε με την έξωση του Αθλητικού Συλλόγου Αστέρα Πεύκης. «Το ότι έγινε κακός χειρισμός, θα το δεχτώ. Το ότι δεν τους ειδοποιήσαμε, θα το δεχτώ», είπε χαρακτηριστικά.
Βέβαια, στη συνέχεια έσπευσε να προσθέσει το δικό του «αλλά», υποστηρίζοντας ότι ο χώρος «ήταν ερείπιο» και ότι «είχε ποντίκια».


Δεν γνωρίζουμε αν ο κ. Μπακάλης είχε επισκεφθεί προσωπικά το «Μπαλόνι» και ποια εικόνα είχε σχηματίσει. Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά τι διαπιστώσαμε εμείς, μέσα από επιτόπια ρεπορτάζ, χωρίς καμία προειδοποίηση. Ο χώρος που είδαμε ήταν καθαρός, οργανωμένος και ιδιαίτερα φροντισμένος. Διαθέτουμε, άλλωστε, πλήθος φωτογραφιών και βίντεο που τεκμηριώνουν αυτή την εικόνα. Γι' αυτό και γεννάται εύλογα το ερώτημα: μήπως ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου ενημερώθηκε από ανθρώπους που είχαν κάθε λόγο να παρουσιάσουν μια διαφορετική πραγματικότητα, προκειμένου να δικαιολογηθεί εκ των υστέρων η απομάκρυνση του Συλλόγου;

Ιδιαίτερα κακή εντύπωση προκάλεσε η τοποθέτηση του Αντιδημάρχου Κώστα Σωτηρίου, ο οποίος επέλεξε να υποβαθμίσει τη σημασία που έχει για τον Δήμο η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου από την Αλεξάνδρα Εφραίμογλου. «Η φανταστική αθλήτρια Αλεξάνδρα Εφραίμογλου είναι άξια συγχαρητηρίων, αλλά γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Παλαιό Φάληρο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Πρόκειται για μια ατυχέστατη τοποθέτηση. Γιατί όταν μια παγκόσμια πρωταθλήτρια φέρνει μια τόσο σπουδαία διάκριση, το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι πού γεννήθηκε, αλλά πού προπονήθηκε, πού εξελίχθηκε αθλητικά και ποιος σύλλογος στήριξε την πορεία της μέχρι την κορυφή. Και στην περίπτωση της Αλεξάνδρας Εφραίμογλου, η απάντηση είναι «Αστέρας Πεύκης».

Η αναφορά στο Παλαιό Φάληρο ήταν μια προσπάθεια να μετακινηθεί η συζήτηση από το πραγματικό επίτευγμα και τη σύνδεσή του με την Πεύκη. Σαν κάποιοι να αναζητούν εναγωνίως έναν τρόπο να μειώσουν αυτό που δεν μπορούν να αγνοήσουν.

Προσπάθησε επίσης ο κ. Σωτηρίου να παρουσιάσει μια εξιδανικευμένη εικόνα της δημοτικής αρχής. Ανάμεσα στα άλλα, δήλωσε ότι το boiler της πισίνας «δεν μπορεί να αλλάξει σε μία ημέρα, το έχουμε όμως παραγγείλει». Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι ότι το boiler που εξυπηρετεί τα αποδυτήρια και τα ντους παραμένει χαλασμένο εδώ και περισσότερο από τρεις εβδομάδες. Και όσο οι δημότες αναγκάζονται να αντιμετωπίζουν καθημερινά αυτή την ψυχρολουσία, οι δικαιολογίες δύσκολα μπορούν να υποκαταστήσουν τις λύσεις.

Ξεχωριστή θέση στα επιχειρήματα που ακούστηκαν κατέχει και η παρέμβαση του Γιώργου Στιβαχτή, ο οποίος αναρωτήθηκε: «Τι θα γινόταν αν έπιανε φωτιά στην είσοδο του Μπαλονιού;».

Προφανώς, ο σκοπός της αναφοράς ήταν να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι υπήρχε άμεσος και σοβαρός κίνδυνος για τα παιδιά και ότι, ως εκ τούτου, η απομάκρυνση του Αστέρα Πεύκης ήταν μονόδρομος.

Μόνο που το επιχείρημα καταρρέει μόλις εξετάσει κανείς τα πραγματικά δεδομένα. Το «Μπαλόνι» δεν διέθετε μία και μοναδική έξοδο, όπως αφήνεται να εννοηθεί. Διέθετε τρεις πόρτες: μία κεντρική είσοδο και δύο εξόδους κινδύνου. Επομένως, το υποθετικό σενάριο της φωτιάς στην κεντρική είσοδο δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι ο χώρος ήταν ακατάλληλος ή ότι έπρεπε να εκκενωθεί άμεσα.

Αλλά ας δεχθούμε, χάριν συζήτησης, ότι υπήρχε πρόβλημα. Ας υποθέσουμε ότι πράγματι απαιτούνταν μία επιπλέον έξοδος κινδύνου ή κάποια τεχνική παρέμβαση. Από πότε η αυτονόητη λύση σε ένα τεχνικό ζήτημα είναι η έξωση ενός αθλητικού συλλόγου;

Αν λείπει μια πόρτα ασφαλείας, ανοίγεις μια πόρτα ασφαλείας. Αν απαιτείται μια τεχνική βελτίωση, την υλοποιείς. Δεν πετάς έξω 600 παιδιά, προπονητές και αθλητές και στη συνέχεια παρουσιάζεις την απόφαση ως πράξη ευθύνης.

Το πραγματικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι τι θα γινόταν αν έπιανε φωτιά στην είσοδο. Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί, αντί να λυθεί οποιοδήποτε πρόβλημα υπήρχε, επελέγη ως πρώτη και μοναδική λύση η κακήν κακώς απομάκρυνση του Συλλόγου. Γιατί η ασφάλεια των παιδιών εξυπηρετείται με έργα και παρεμβάσεις, όχι με αποπομπές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου